Przedszkole Miejskie nr 15 w Kutnie

Tego się uczymy

Założenia dydaktyczno-wychowawcze
Czerwiec 2019 r.

Tematyka kompleksowa:

1. Dzień dziecka.
2. Wakacje tuż, tuż.
3. Już lato.
4. Do widzenia, przedszkole.

Cele(dziecko):

• Formułuje wynik dodawania i odejmowania działając na konkretach w zakresie dostępnym dziecku
• Stara się rytmicznie poruszać w takt muzyki
• Dostrzega zmiany zachodzące w przyrodzie związane z latem
• Aktywnie uczestniczy w zabawach opartych na wrażeniach słuchowo- wzrokowych i ruchowych
• Dostrzega różnice dzieci z różnych stron świata
• Zna prawa dzieci
• Rozumie konieczność zabezpieczenia się przed słońcem
• Stara się tworzyć pracę z wykorzystaniem rożnych technik
• Opowiada o krajobrazach w Polsce
• Opowiada o wakacyjnych planach
• Zaczyna klasyfikować zwierzęta do różnych grup, np. leśne
• Wykonuje wydzieranki
• Aktywnie uczestniczy w zabawach teatralnych, inscenizowanych
• Zgodnie wykonuje ćwiczenia w parze
• Potrafi wymienić mieszkańców morza
• Stara się zapamiętać i śpiewa indywidualnie, w grupie poznaje piosenki
• Wykorzystuje do zabaw z dźwiękiem inne przedmioty z otoczenia
• Wdraża się do uważnego słuchania,
• Posługuje się językiem angielskim na miarę własnych możliwości rozwojowych
• Dostrzega różnice między bezpiecznymi i niebezpiecznymi zagrożeniami podczas wakacji

Piosenka : ”Podajmy sobie ręce”

I: Chociaż świat dokoła dziwny jest i wielki,
A my tacy mali, mali jak kropelki
Ref. Podajmy sobie ręce w zabawie i piosence,
w ogródku przed domem, na łące znajomej.
Podajmy sobie ręce przez burze i przez tęcze,
pod gwiazdą daleką, nad rzeczką i rzeką.
II: Kiedy nagle z bajki zniknie dobra wróżka,
Kiedy szary smutek wpadnie do fartuszka.
Ref: Podajmy sobie ręce…
III: Choć nas czasem dzielą nieprzebyte góry,
nieskończone drogi, zachmurzone chmury
Ref: Podajmy sobie ręce…

Wiersz do nauki: ,,Dzieci świta” W. Faber

W Afryce w szkole, na lekcji,
śmiała się dzieci gromada,
gdy im mówił malutki Gwinejczyk,
że gdzieś na świecie śnieg pada.
A jego rówieśnik Eskimos,
też w szkole w chłodnej Grenlandii,
nie uwierzył, że są na świecie
gorące pustynie i palmy.
Afryki ani Grenlandii
my także jak dotąd nie znamy,
a jednak wierzymy w lodowce,
w gorące pustynie, banany.
I dzieciom z całego świata
chcemy ręce uścisnąć mocno
i wierzymy, że dzielni z nich ludzie
jak i z nas samych wyrosną.